عاشقانه
سلام... نمیدونم چجوری شروع کنم چون تا حالا سعی نکردم متنی درباره ِی خودم توی بلاگم بنویسم اما خب به هرحال باید نوشت مدت ها است که دیگه نه حوصله نوشتن دارم و نه اینکه انگیزه ای برای ادامه وبلاگ نویسی. دلمم نمیزاره که از بهترین دوستام که توی نت پیدا کردم و با بیشترشون انس گرفتم بخوام ازشون جدا بشم. چون من تمام وقت بیکاریم و تنهاییم توی وبلاگم سپری کردم و با تک تک نوشته هام و کامنتام خاطره دارم. اما خب دیگه نه وقتی دارم ونه مجالی برای نوشتن اما هنوز دوست دارم کنارتون باشم اما... این حرف ها را زدم که یک مدت خیلی کوتاه کنارتون هستم اما بعدش شاید(احتمال زیاد) واسه همیشه برم به هرحال همیشه هر اومدنی رفتنی داره. واینکه خیلی ها اشتباه کردن روز ولنتاین 26 بهمن هست منم به تمام عشاق تبریک میگم امیدوارم عشق پاکی رو تجربه کنن و همیشه خوبی های عشق را یادبگیرن منم به محبوب و معشوق خودم تبریک میگم چون واسه من بهترین. و اینکه این تنها آپی هست که هیچکسی رو خبر نکردم چه زیباست باهم بودن و باهم خاطره داشتن و خندیدن چه تلخ است رفتن و خداحافظی ناباورانه کردن همه ی روزهای خوب و شیرین من در کنار یکایک شما گذشت و همچون ورق های دفتر خاطراتم از خوبی پر شد اما اکنون که میخواهم بروم قلب کوچیکم سرشار از غم است امیدوارم که شاید یه روزی هم به یاد من و خاطرات باهم بودنمون باشین. نسترن 1387.11.26

![]()
![]()
| قالب وبلاگ : قالب وبلاگ |



